Politechnika Warszawska buduje radar do śledzenia śmieci kosmicznych

Dlaczego musimy monitorować śmieci kosmiczne

Niska orbita okołoziemska (LEO), czyli przestrzeń do 2000 km nad Ziemią, jest coraz bardziej zatłoczona. Oprócz aktywnych satelitów, znajdują się tam tysiące szczątków nieaktywnych urządzeń, członów rakiet i odłamków powstałych po kolizjach. Ponieważ obiekty te poruszają się z prędkościami rzędu 7–8 km/s, nawet niewielki fragment metalu może trwale uszkodzić infrastrukturę telekomunikacyjną, nawigacyjną czy wojskową.

Zadaniem radaru BiRaKos jest wykrywanie i identyfikacja tych obiektów, co pozwoli na unikanie kolizji i ochronę kluczowych systemów komunikacyjnych.

Zasada działania instalacji w Przasnyszu

Sercem projektu jest ogromny szyk antenowy, który powstaje przy Ośrodku Badań Lotniczych i Kosmicznych PW w Przasnyszu. Na polu o wymiarach 50 na 50 metrów zostanie rozmieszczonych 4000 anten. System pracuje w konfiguracji bistatycznej, co oznacza, że nadajnik i odbiornik znajdują się w różnych lokalizacjach. Taki układ pozwala na czulszy odbiór słabych sygnałów odbitych od niewielkich obiektów znajdujących się w przestrzeni kosmicznej.

Ośrodek Badań Lotniczych i Kosmicznych PW w Przasnyszu

Foto: mat. pras.

Największym wyzwaniem inżynieryjnym nie jest sama konstrukcja anten, lecz opracowanie algorytmów matematycznych zdolnych do przetwarzania gigantycznych ilości danych. System musi w ułamku sekundy wykryć obiekt, zidentyfikować go i precyzyjnie obliczyć jego trajektorię.

Historia i przyszłość polskiej szkoły radiolokacji

Początki projektu BiRaKos sięgają kilkuletnich badań nad pasywną radiolokacją obiektów kosmicznych prowadzonych na Politechnice Warszawskiej we współpracy z Centrum Badań Kosmicznych PAN. Wyniki tych prac były publikowane w prestiżowych magazynach naukowych, takich jak „IEEE Aerospace and Electronic Systems Magazine”.

Polecane

odkrycie naukowe

Naukowcy z UW wyznaczyli masę planety swobodnej

Projekt łączy zaawansowaną technologię radarową z wiedzą o mechanice nieba. Dzięki technologii „dual-use” system znajdzie zastosowanie zarówno w sektorze cywilnym (ochrona satelitów), jak i militarnym (wykrywanie zagrożeń balistycznych). Budowa demonstratora w Przasnyszu stawia Polskę w czołówce krajów posiadających samodzielne zdolności do monitorowania bezpieczeństwa na orbicie okołoziemskiej.