Opowiedziana historia życia artysty pozwala lepiej zrozumieć jego enigmatyczną twórczość.
Beksiński przez pryzmat przyjaciół
Podchodząc do tematu zupełnie inaczej niż reżyserzy filmów „Ostatnia rodzina” z 2016 i „Beksińscy. Album wideofoniczny” z 2017 roku, Gajewski tworzy wizerunek Beksińskiego, składając wypowiedzi jego bliskich, bez ścisłego scenariusza. Reżyser sam był przyjacielem Tomasza, syna malarza i często sam spędzał czas w ich domu. Produkcja różni się od poprzednich również tym, że prezentuje perspektywę człowieka, który uczestniczył w codzienności rodziny.
Ekipa filmowa zabiera widzów w podróż do ważnych dla artysty miejsc, jak jego mieszkanie w Warszawie, podczas gdy Ci, którzy byli mu najbliżsi, opowiadają o artyście i o tym, kim dla nich był. W filmie zobaczymy śpiewaka Wiesława Ochmana, malarza Henryka Wańka oraz reżysera teatralnego Józefa Opalskiego. Wywiady przeprowadzone na potrzebę tytułu, wraz z doświadczeniem reżysera, tworzą najbardziej namacalne wyobrażenie o Beksińskim jak tylko jest to możliwe. W dokumencie znajdują się także prywatne nagrania z domowego archiwum rodziny Beksińskich.
Klatka z filmu „Werniks. Z Beksińskim po drodze”, zdjęcie robi Zdzisław Beksiński
Szczęście w nieszczęściu
Zdzisław Beksiński pochodził z Sanoka. Utrzymywał rodzinę pracując w fabryce, za czym nie przepadał, zaś resztę czasu poświęcał swoim pasjom. Malarstwo fantastyczne nie było jedyną formą sztuki jaką się zajmował, lecz to w nim odnajdywał się najlepiej. W miejscowym Muzeum Historycznym, powstała największa galeria jego prac. Po wywłaszczeniu domu, artysta przeniósł się do Warszawy, która stała się miejscem jego najbardziej udanych wystaw.
