Grudzień 2025 roku przyniósł zakończenie ważnego etapu prac przy ulicy Długiej 3. Choć kościół był odbudowywany po zniszczeniach wojennych aż do połowy lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku, upływ czasu i dawne, nie zawsze trafione naprawy sprawiły, że budynek wymagał pilnej interwencji specjalistów. Tegoroczne działania są kontynuacją szeroko zakrojonego planu ratowania zabytku, który realizowany jest etapami od 2022 roku.
Ratunek dla niszczejących murów
W ostatnim roku uwaga konserwatorów skupiła się na częściach budynku niewidocznych bezpośrednio od strony ulicy. Remontowi poddano elewację wschodnią oraz dwie ściany wschodniej wieży. Stan techniczny tych fragmentów był alarmujący – spod odpadających tynków wyłaniał się goły, niczym niezabezpieczony mur ceglany, co groziło dalszą degradacją konstrukcji.
Remontowi poddano elewację wschodnią oraz dwie ściany wschodniej wieży. Stan techniczny tych fragmentów był alarmujący
Fachowcy zajęli się odnowieniem tynków, profilowanych gzymsów oraz dekoracji sztukatorskich. Na koniec ściany pomalowano nowoczesną farbą zolowo-krzemianową, która pozwala murom oddychać, a jednocześnie chroni je przed wilgocią. Prace nie ominęły także detali – renowację przeszły kamienne kapitele pilastrów wykonane z piaskowca.
Ściany pomalowano nowoczesną farbą zolowo-krzemianową, która pozwala murom oddychać, a jednocześnie chroni je przed wilgocią.
Naprawa błędów z przeszłości
Podczas prac ekipy budowlane musiały zmierzyć się z pozostałościami po dawnych, niefachowych naprawach. Usuwano między innymi twarde, cementowe uzupełnienia, które w przeszłości kładziono bez uwzględnienia specyfiki zabytkowego kamienia. Zamiast nich specjaliści wzmocnili strukturę piaskowca i uzupełnili ubytki odpowiednimi zaprawami mineralnymi.
Podczas prac ekipy budowlane musiały zmierzyć się z pozostałościami po dawnych, niefachowych naprawach.
Ciemne przebarwienia, których nie dało się całkowicie wyczyścić, zostały ujednolicone kolorystycznie za pomocą specjalnej powłoki laserunkowej. Dzięki temu cała wieża i ściany boczne odzyskały estetyczny i spójny wygląd. Dodatkowo konserwacji poddano metalowe elementy okien.
Konserwacji poddano metalowe elementy okien
Historia zapisana w kamieniu
Miejsce, w którym stoi dzisiejszy kościół paulinów, ma niezwykle bogatą przeszłość. Już w XIV wieku znajdowała się tu drewniana świątynia i pierwszy w Warszawie szpital. Teren ten przekazał zakonowi król Jan Kazimierz w podzięce za bohaterską obronę Jasnej Góry podczas potopu szwedzkiego. Obecny kształt budowli to zasługa architektów Józefa Pioli i Józefa Bellottiego, którzy zaprojektowali ją na początku XVIII wieku.
Współczesny remont, na który miasto przeznaczyło w ostatnim roku ponad 260 tys. zł, pozwala zachować to dziedzictwo dla przyszłych pokoleń. To kolejny krok po odnowieniu elewacji frontowej i kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej, co sprawia, że jeden z najważniejszych punktów na mapie warszawskich zabytków znów prezentuje się godnie.
