Zabrakło trzech tygodni. Nowe fakty w sprawie śmierci strażnika na Placu Szembeka

Na papierze zdolny do służby

Ważnym punktem sporu pozostaje realny stan zdrowia 63-latka. Straż Miejska podkreśla, że na początku lutego 2026 roku funkcjonariusz przedstawił aktualne zaświadczenie lekarskie. Dokument ten dopuszczał go do pracy w terenie bez żadnych ograniczeń. Z perspektywy przepisów prawa pracy wszystko odbyło się zgodnie z procedurami. Formacja zaznacza również, że w dniu tragedii strażnik nie zgłaszał złego samopoczucia podczas porannej odprawy.

Pojawia się jednak pytanie o spójność tych procedur z rzeczywistością. Z jednej strony system medycyny pracy uznał go za w pełni sprawnego do trudnych interwencji. Z drugiej strony ci sami przełożeni już w grudniu uznali, że jego prośba o przeniesienie do spokojniejszej służby jest w pełni uzasadniona.

Polecane

zwierzę warszawskie

Zamarznięta woda i karma w schronisku dla zwierząt? „To wynika z praw fizyki”

Dementi w sprawie serii zgonów

Straż Miejska w swoim piśmie odniosła się również do najbardziej drastycznych doniesień krążących w mediach społecznościowych. Formacja stanowczo zdementowała informacje o rzekomych zgonach innych strażników w ostatnim czasie. Służby nazywają te doniesienia fałszywymi i podkreślają, że czas pracy oraz odpoczynku jest ściśle monitorowany zgodnie z ustawą.

Jednocześnie formacja odniosła się do zarzutów o złą atmosferę w VII Oddziale Terenowym. Choć zaprzeczono istnieniu tzw. kompanii karnej, przyznano, że w ostatnich dwóch latach prowadzono tam pięć postępowań wyjaśniających. Cztery z nich dotyczyły konfliktów między pracownikami. Jedna sprawa została wniesiona przeciwko kierownikowi, który obecnie nie pracuje już w tym oddziale. Liczby te potwierdzają, że w jednostce dochodziło do napięć personalnych wymagających interwencji kadr.

W obronie swoich standardów Straż Miejska powołuje się na wyniki anonimowych ankiet pracowniczych. Ponad 95 procent zatrudnionych deklaruje w nich wiedzę na temat sposobów zgłaszania mobbingu czy dyskryminacji. Formacja uznaje to za dowód na sprawne działanie mechanizmów ochronnych. Jednak sama wiedza o procedurach nie zawsze przekłada się na odwagę ich stosowania w hierarchicznej strukturze mundurowej.