Jedną z mam została samiczka o oryginalnym imieniu Złodziejka. Skąd taki przydomek? Ponieważ chętnie podkrada młode innym samicom. Obecnie grupa sajmiri w stołecznym zoo liczy 14 osobników, a przewodzi im jedyny dorosły samiec w stadzie.
Jak żyją sajmiri wiewiórcze?
Zwierzęta te w naturze zamieszkują część wilgotnych lasów Ameryki Południowej. Prowadzą nadrzewny tryb życia, a na ziemię schodzą rzadko: najczęściej po to, by napić się wody.
Sajmiri wiewiórcze wyróżniają się sporą zręcznością i potrafią wykonywać bardzo długie skoki. To głośne i towarzyskie małpki, żyjące w dużych stadach. Są też bardzo ciekawskie i mają radosne usposobienie, co czyni je jednymi z bardziej lubianych mieszkańców ogrodu zoologicznego.
Sajmiri to inteligentne, wszystkożerne małpy z Ameryki Południowej. Są jednymi z najbardziej inteligentnych naczelnych, posiadającymi największy mózg w stosunku do masy ciała spośród wszystkich naczelnych. Żyją w dużych grupach, często wspólnie z kapucynkami.
Sajmiri są gatunkiem chronionym
Aktywność sajmiri przypada na godziny od rana do zmroku. Większość życia spędzają wśród drzew, ale schodzą też na ziemię, potrafiąc wykonywać długie skoki. Słyną z czułego zmysłu smaku: Potrafią wyczuwać nawet minimalne ilości cukru w pożywieniu. Ich dieta jest zróżnicowana i obejmuje owoce, owady, nasiona, liście, a nawet nektar i gumę drzewną.
Sajmiri są gatunkiem chronionym, objętym Konwencją Waszyngtońską (CITES). Zamieszkują wilgotne lasy tropikalne, głównie w dorzeczu Amazonki w Brazylii, Gujanie i Surinamie. Ich populacje maleją głównie z powodu wylesiania i niszczenia naturalnych środowisk przez działalność człowieka.
Ze względu na inteligencję i dobry kontakt z człowiekiem, sajmiri bywają trzymane jako zwierzęta domowe, ale jest to wymagające i nieodpowiednie dla wielu opiekunów. Prowadzenie ich hodowli wiąże się z trudnościami, takimi jak zapewnienie specjalistycznej diety, dużej przestrzeni, a także problemami z ich zdrowiem i potencjalnym przenoszeniem chorób na ludzi.