Kamienica przy ul. Mokotowskiej 13 znów przyciąga wzrok. Budynek, który pamięta przedwojenną Warszawę, czasy powstania i powojenne życie kulturalne miasta, przeszedł właśnie kompleksowy remont elewacji. Prace zakończyły się w grudniu 2025 roku i już teraz mówi się o nich jako o jednym z najlepiej przeprowadzonych projektów konserwatorskich ostatnich lat.
Historia zapisana w murach
Budynek powstał w latach 30. XX wieku jako dom parafialny parafii Najświętszego Zbawiciela. Za jego projekt odpowiadał Konstanty Sylwin Jakimowicz. W czasie powstania warszawskiego wnętrza kamienicy zamieniono w szpital polowy – miejsce dramatycznych wydarzeń i walki o życie.
Po wojnie, od 1949 roku, budynek stał się siedzibą Teatru Współczesnego – jednej z ważniejszych scen teatralnych w stolicy. Dziś to właśnie teatr nadaje temu miejscu codzienny rytm.
Odtworzono cokół z ryflowanych płyt terrazytowych
Remont za ponad 1,7 mln zł
Ostatnie prace objęły elewacje od strony ul. Mokotowskiej i ul. Jaworzyńskiej. Całość inwestycji kosztowała ponad 1,7 mln zł, z czego 280 700 zł pochodziło z dotacji miasta stołecznego Warszawy.
Celem było jedno: przywrócić budynkowi jego pierwotny wygląd. I to nie „na oko”, ale z maksymalną wiernością wobec oryginału.
Powrót do przedwojennej estetyki
Konserwatorzy postawili na dokładność. Elewacja została odtworzona przy użyciu zapraw o składzie, fakturze i kolorze jak najbliższym oryginalnym. Dzięki temu udało się uzyskać efekt charakterystycznych, szlachetnych tynków barwionych w masie – takich, jakie stosowano przed wojną.
Ostatnie prace objęły elewacje od strony ul. Mokotowskiej i ul. Jaworzyńskiej.
Szczególną uwagę poświęcono detalom. Zachowano fragment oryginalnego tynku jako „świadka historii”, a także odtworzono cokół z ryflowanych płyt terrazytowych. Co ciekawe, oryginalne elementy przez lata były ukryte pod wtórną warstwą lastryko.
Efekt końcowy pokazuje, że możliwe jest połączenie nowoczesnych metod z szacunkiem dla historii.
Co dokładnie zrobiono?
Zakres prac był szeroki i obejmował m.in.:
- oczyszczenie elewacji metodą strumieniowo-ścierną,
- usunięcie zniszczonych i odspojonych tynków,
- naprawę uszkodzeń murów,
- nałożenie nowego tynku w kolorze ugrowym o chropowatej fakturze,
- odtworzenie historycznego cokołu,
- wymianę obróbek blacharskich,
- konserwację balustrad,
- remont ceglanego komina od strony ul. Jaworzyńskiej.
Z prac wyłączono jedynie wejście do teatru, które wcześniej zostało wykonane przez wspólnotę mieszkaniową – bez udziału miejskich środków.
Wzór dla innych inwestycji
Efekt końcowy pokazuje, że możliwe jest połączenie nowoczesnych metod z szacunkiem dla historii. Kamienica przy Mokotowskiej 13 nie tylko odzyskała dawny charakter, ale też stała się przykładem, jak powinno się prowadzić prace konserwatorskie w zabytkowej tkance miasta.
