Urząd konserwatorski objął prawną ochroną nieruchomość zlokalizowaną na Pradze-Północ. Budynek ten stanowi unikalne świadectwo przedwojennego rozwoju lewobrzeżnej i prawobrzeżnej struktury miejskiej, wyróżniając się na tle dominującej w tej dzielnicy starszej, głównie eklektycznej zabudowy czynszowej.

Przedwojenny luksus i fabryczny kapitał

Obiekt powstał w latach 1930–1931. Projekt architektoniczny sporządził Józef Steinberg, postać rozpoznawalna w kręgu warszawskich twórców nurtu modernistycznego. Inwestycję sfinansowali bracia Samuel i Sender Ginzburgowie. Przedsiębiorcy ci byli właścicielami Fabryki Wyrobów Gumowych „Brage” – przedsiębiorstwa, którego asortyment dystrybuowano na terenie całego kraju.

Ginzburgowie wznieśli budynek o standardzie przewyższającym typowe praskie realizacje tamtego okresu. Kamienica została wyposażona w nowoczesne udogodnienia techniczne, w tym centralne ogrzewanie oraz dźwig osobowy. Projekt wnętrz zyskał reprezentacyjny charakter, a kompozycja frontowej elewacji została zaplanowana tak, aby nadać całej bryle wizualną lekkość.

Architektoniczne detale ocalałe z pożogi

Największą wartością obiektu, obok jego formy architektonicznej, jest stopień zachowania substancji zabytkowej. Budynek przetrwał działania militarne z okresu II wojny światowej bez istotnych uszkodzeń konstrukcyjnych czy dekoracyjnych. Dzięki temu w strukturze kamienicy do dziś można podziwiać oryginalne elementy rzemiosła budowlanego. Wśród nich znajdują się:

·       pierwotna stolarka drzwiowa i okienna,

·       metalowe balustrady oraz precyzyjnie wykonane okucia,

·       rzadko spotykane w dzisiejszych czasach historyczne przeszklenia.

Znaczenie dla tożsamości Pragi-Północ

Wpis do rejestru zabytków zamyka etap starań o formalne zabezpieczenie przyszłości nieruchomości przy ul. Stalowej 9. W oficjalnych komunikatach podkreśla się, że budowla jest obecnie kluczowym dokumentem przemian urbanistycznych międzywojennej Pragi. Decyzja konserwatora nakłada na obecnych i przyszłych dysponentów obiektu obowiązek utrzymania jego substancji w należytym stanie oraz konsultowania wszelkich prac remontowych z organami ochrony zabytków.